5 (100%) 1 vote

Przeprowadzenie podstawowych zabiegów resuscytacyjnych

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa, określana pochodzącym z języka angielskiego resuscytacjaskrótem CPR (cardiopulmonary resuscitation), to zestaw prostych czynności, wykonywanych w celu przywrócenia czynności serca i układu oddechowego. Taka pomoc jest potrzebna osobom, u których z różnych przyczyn doszło do zatrzymania krążenia. Zatrzymanie serca oznacza śmierć organizmu – komórki i tkanki organizmu obumierają kilka minut po ustaniu przepływu krwi. Dlatego tak duże znaczenie ma jak najszybsze przywrócenie krążenia za pomocą najprostszych dostępnych metod.

Szansa na przywrócenie pracy serca gwałtownie spada z każdą upływającą minutą i chory może nie dożyć przyjazdu pogotowia ratunkowego. Z tego względu w większości krajów rozwiniętych prowadzi się szeroko rozwinięte programy edukacyjne, mające na celu szkolenie w CPR jak największej liczby osób. Trzeba wyraźnie podkreślić, że ofiara zatrzymania krążenia ma największe szanse przeżycia, jeśli akcję resuscytacyjną rozpocznie przypadkowy świadek zdarzenia jeszcze przed przyjazdem karetki pogotowia ratunkowego.

Resuscytację przeprowadza się według schematu, którego trzy etapy oznacza się za pomocą trzech pierwszych liter alfabetu.

A – “airway”(ang.) – drogi oddechowe: należy się upewnić, czy w ustach i gardle ofiary nie znajdują się przedmioty utrudniające przepływ powietrza: np. protezy dentystyczne, wymiociny, krew lub inne substancje. Następnie trzeba udrożnić drogi oddechowe, delikatne odginając głowę chorego w tył oraz dociskając żuchwę.
B – “breathing”(ang.) – oddychanie – należy sprawdzić, czy chory oddycha, a jeśli nie, wykonać 2 wdechy sztucznego oddychania.
C – “circulation”(ang.) – krążenie – należy skontrolować, czy u ofiary jest wyczuwalne tętno – najlepiej na tętnicy szyjnej. W przypadku braku tętna rozpocząć uciskanie klatki piersiowej na wysokości dolnej połowy mostka.
Uciskanie klatki piersiowej pozwala zachować choćby minimalny przepływu krwi przez organizm, co wraz ze “sztucznym oddychaniem” zapewnia zaopatrzenie tkanek i narządów w tlen wystarczające do uniknięcia ich natychmiastowej śmierci. Dzięki CPR zyskuje się czas i ofiara ma szansę na doczekanie do przyjazdu wykwalifikowanych ratowników bez nieodwracalnych zmian w organizmie.
Nie można się bać podejmowania resuscytacji, gdyż dla ofiary zatrzymania krążenia ryzyko powikłań CPR jest na pewno mniej groźne niż natychmiastowa śmierć w razie nieudzielenia pomocy. Ukończenie kursu resuscytacji świadczy o odpowiedzialności społecznej człowieka oraz chęci służenia ludziom w chwilach zagrożenia życia.

Rozpowszechnienie umiejętności wykonywania CPR to najlepszy sposób, aby zmniejszyć liczbę zgonów z powodu zatrzymania krążenia u osób znajdujących się poza szpitalem.

1. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (CPR) polega wykonaniu prostych czynności w celu przywrócenia krążenia krwi i oddychania.
2. CPR to najprostszy sposób ratowania życia ofierze zatrzymania krążenia.


Dodaj komentarz